3 Μαρ 2013

Κλεάνθης Φιδές


Κλεάνθης Φιδές

Ένα αστέρι γεννιέται μέσα στα αποκαΐδια της κρίσης… 

Ο χαρισματικός ποιητής που θα ταράξει τα Μνημονιακά ύδατα και θα ξεσηκώσει τον καναπεδάτο!



Τα μάτια σου ζαργάνα μου, μου θύμισαν την μάνα μου,

Τα χείλη σου σαρκώδη, χιλιόμετρα το πόδι,

Η μύτη σου η γαλλική, ωσάν μπουγάτσα με τυρί!


Σε είδα- γοητεύτηκα, πολύ σε λιγουρεύτηκα,

Το φίνο σου κορμάκι, better κι από σουβλάκι

Το κοφτερό σου το μυαλό, μοιάζεις του ΓΑΠ, τρελλό μωρό!


Σαΐτα η ματιά σου, στρινγκ όλα τα βρακιά σου

Μου έκλεισες το μάτι, να σ' ενοχλούσε κάτι;

Μου έδωσες φιλί καυτό, τί να το κάνω το παλτό;;;;


Μία δουλειά να έβρισκα, να πλήρωνα τον ΙΚΑ,

Με λίγα γω βολεύομαι, αφού πλέον σε βρήκα,

Να είχε το ντεπόζιτο, λίγα δράμια βενζίνη,

Μια τσάρκα να σε πήγαινα, φοβάμαι μην μου μείνει!


Βγάλε απ' το μυαλό σου γάμους και πανηγύρια,

αυτή είν η μαύρη μοίρα, για όλα τα μπατίρια,

θα βόηθαγε αν είχες, ένα τσαρδί για προίκα,

πάντα γκαντέμης ήμουνα, πού διάολο σε βρήκα;;;;




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου